Tag Archives: suzan

Langer in Nederland

DE VLINDER TELT NIET IN MAANDEN, MAAR IN MOMENTEN EN ZIJ HEEFT TIJD GENOEG! Deze spreuk van Rabindranath Tagore is toepasselijk op onze periode in Nederland. Eind oktober lieten we ‘Sobat Kras’ achter op de kant in Portugal met het plan begin april 2012 terug te keren om de reis voort te zetten. Maar de situatie in de familie is zodanig gewijzigd dat het nog niet duidelijk is wanneer we weer die kant uit willen. Hans zijn vader is na een paar moeilijke laatste maanden in maart overleden. Om de afhandeling van alle administratieve zaken te doen en het appartement te koop te zetten, hebben we ons vertrek uitgesteld naar eind mei. Ook deze planning kan mogelijk anders worden omdat bij Suzan haar vader sinds enkele weken een vorm van longkanker is geconstateerd. Ondanks de ingezette chemotherapie wordt van kuur tot kuur bekeken of doorgaan met de chemo nog toegevoegde waarde heeft. Rien zegt dat we toch moeten gaan maar we kijken het aan en gaan in het geval hij goed door de chemo’s komt een poosje terug en blijven dan voorlopig in Zuid-Europa.

Read More »

Eilanden, Portugal, Verjaardag in Porto

Inmiddels alweer een week geleden dat we een blogpost geplaatst hebben via Dasja. Er gebeurt veel en tegelijkertijd weinig. Onze dagen rijgen zich aaneen en zoals nu moeten we er weer even bij stilstaan wat we ook alweer (wat klinkt dat beroerd, zo is het niet bedoeld) gedaan hebben. 3 – 5 sept. Na eiland Ons zeilen we en prachtige tocht naar de CIES eilanden. Daar wandelen we diverse routes naar o.a. de Faro de Cies, een flinke klim nadat we ’s morgens al naar de Noordelijkst mogelijk bereikbare punt gelopen zijn. Maar de vuurtoren is het hoogtepunt van CIES. Supermooi uitzicht rondom op de Atlantische Oceaan en de Ria de Vigo in. Als we teruglopen zien we ReBeCo ( voor de niet intimi: René, Beer en Coen) aankomen over de weg naar boven. Ze zijn stuk voor stuk niet blij als we roepen dat de vuurtoren de CIES absoluut de moeite van de klim waard is………….:) De volgende dag (5 sept 2011) haalt de Robeyne anker op en vaart naar Vigo om gas te scoren, wij kiezen na rijp beraad voor Baiona, waar we internet hebben en weer een beetje sociaal kunnen doen. Op weg ernaar toe wijzigen we…

Read More »

Realiteit….

Nu we bijna een maand onderweg zijn, worden we geconfronteerd met knagende gevoelens dat we Hans zijn ouders toch alleen achterlaten in een qua gezondheid slechte situatie. Tevens krijgen we het gevoel dat ze vereenzamen. Dit wordt versterkt daar Hans zijn broer en zus in Nieuw Zeeland wonen. Daarom hebben we het besluit genomen om Sobat Kras half oktober in de buurt van Lissabon op de kant te zetten en voor een aantal maanden terug naar huis te komen. De vrienden die gebruik zouden maken van ons huis zitten in een soortgelijke situatie met haar vader en gaan bij hem inwonen. Zelf vinden we het heel jammer om het begin van deze mooie en spannende trip te moeten onderbreken. Het liefst waren we verder gegaan met onze plannen en misschien zelfs gelijk door richting Gambia, maar wat in het vat zit verzuurd niet……. Dus met andere woorden de verlichting in ons huis zal vanaf eind oktober weer op onregelmatige tijden aan- en uitgaan………. Dan hebben we ook mooi de gelegenheid om een feestje te geven omdat Suzan binnenkort 50 wordt en we vorig jaar 25 jaar getrouwd waren……..

Read More »

Vertrekdatum komt in zicht…….

Nog een paar dingen te regelen en we kunnen inruimen, fourageren en vertrekken. Ja echt de datum komt dichterbij…. Zondag worden we met Sobat Kras op de laad- en loswal verwacht in Parkhaven, alwaar we met de buren een borrel drinken voordat iedereen op vakantie gaat. Maandag nog wat medische check-ups en een laatste fysiobehandeling voor Hans. Nog een nieuwe koeling inbouwen en twee familiebezoeken en dan kunnen we echt losmaken. Sobat Kras is gebrandmerkt en zeebrief komt binnenkort binnen. Ondertussen verzamelen we allerlei zaken die aan boord moeten: kaarten, apotheek, verbandmiddelen, leesboeken, apparatuur met laders, laptops helemaal geupdate, enzovoorts. Suzan maakt hoezen voor luchthappers, luiken en een waterdichte zak waar de rubberboot in opgeborgen kan worden aan dek. De bimini is al klaar en de nieuwe compacte naaimachine doet dus uitstekend dienst en gaat mee. Inmiddels is de Iimpuls bij la Coruna – Spanje door de reddingsboot naar binnen gesleept na een spannende nacht met 11 meter aan visnetten rondom schroef en roer. Gelukkig goed afgelopen. Dit zet ons wel weer aan het denken of we die satelliettelefoon niet nu al nodig hebben i.p.v. volgend jaar. Zo blijft er iedere keer weer iets om mee bezig te zijn. Maar…

Read More »