Een snelle doorvaart door het Panamakanaal gezien vanaf een zeilboot!
DE VLINDER TELT NIET IN MAANDEN, MAAR IN MOMENTEN EN ZIJ HEEFT TIJD GENOEG!
Deze spreuk van Rabindranath Tagore is toepasselijk op onze periode in Nederland.
Eind oktober lieten we ‘Sobat Kras’ achter op de kant in Portugal met het plan begin april 2012 terug te keren om de reis voort te zetten.
Maar de situatie in de familie is zodanig gewijzigd dat het nog niet duidelijk is wanneer we weer die kant uit willen. Hans zijn vader is na een paar moeilijke laatste maanden in maart overleden. Om de afhandeling van alle administratieve zaken te doen en het appartement te koop te zetten, hebben we ons vertrek uitgesteld naar eind mei.
Ook deze planning kan mogelijk anders worden omdat bij Suzan haar vader sinds enkele weken een ernstige vorm van longkanker is geconstateerd met een verwachting van enkele maanden.
Ondanks de ingezette chemotherapie wordt van kuur tot kuur bekeken of doorgaan met de chemo nog toegevoegde waarde heeft.
Rien zegt dat we toch moeten gaan maar we kijken het aan en gaan in het geval hij goed door de chemo’s komt en nog extra maanden prognose krijgt een poosje terug en blijven dan voorlopig in Zuid-Europa.
Ja, gelukt! Nu kunnen we ook onderweg op zee, via de SSB-zender berichten op de site zetten!
Al vijf dagen zijn we steeds bezig om alle zaken gereed te maken op Sobat Kras zodat we haar goed achter laten deze winter.
In het water hebben we de zeilen eraf gehaald en de motor- en keerkoppelingsolie ververst. Vervolgens als we in Lagos bij de werf aan komen, maken we de rubberboot schoon.
Na het liften en op de plaats zetten, spoelen we het dek helemaal af met zoet water, drogen en ruimen de rubberboot op, draaien de buitenboordmotor leeg met de staart in een emmer met zoet water. Alle losse spullen halen we van dek en reling af en ruimen we op. Ankerketting en anker spoelen, drogen en weer in de schone ankerbak opbergen. De voorpunt schoon maken en leeg ruimen zodat we die als opslag kunnen gebruiken voor de zeilen, stootwillen, joon, reddingsboeien, trapje enz.
Ondertussen draait ’INA’ onze wasjes en zo worden de handdoeken, korte broeken, hemdjes en t-shirts lekker schoon gedraaid. Als deze wasjes droog zijn, komt de grote was. De lakens één voor één in de draaiemmer en gelukkig allemaal voor de regenbuien droog en weer schoon op bed.
Hans poetst de hele romp en heeft zo het hele schip de laatste maand in de was gezet. De schroef ziet er weer uit als nieuw en alle afsluiters zijn gecontroleerd en gesmeerd.
We huren nog even een autootje en bekijken in het achterland de Barrachem de Arade, genieten van de flinke heuvels en kleine weggetjes en sluiten af aan de kust met een heerlijke vislunch in Benagil. Ook kopen we een extra tas en een weegschaal om onze bagage te wegen. We nemen veel ongebruikte spullen mee terug naar Lelystad.
Zondagnacht komt de al dagen aangekondigde depressie van de Atlantische Oceaan over ons heen. Heftige regenbuien, 35 knopen wind met uitschieters terwijl wij binnen proberen te slapen. Het geeft een goed gevoel dat Sobat Kras stevig staat en nauwelijks beweegt. We gaan donderdag met een gerust hart terug naar Nederland, als vliegveld Faro weer in normale doen is tenminste…..
Hierbij wat foto’s van onze favoriete ankerplek in Portugal. Sobat Kras heeft hier twee keer gelegen en wij vinden dit een geweldige ankerplek. Wel opletten met in- en uitvaren, want veel schepen raken wel een keer de grond. Niet echt een probleem met opkomend water en een zanderige bodem, maar toch………
Vanuit Albufeira (woensdag, 12 oktober) varen we met zicht op de Robeyne die naar Porto Santo bij Madeira vertrekt, naar Portimao en laten daar het anker vallen. De volgende morgen informeren we bij ‘Lovely Rita’ naar de supermarkt. Onder het genot van een kop koffie krijgen we ook informatie over het wekelijkse happy hour voor Nederlanders bij Papa Jorge op vrijdag van vijf tot acht uur.
Daar gaan we dan maar kijken. We lopen er al drie keer wat schuchter langs, weinig mensen te zien. Als we besluiten op het terras een drankje te nemen, worden we direct door Dick en Tineke van de ‘Velvet’ aangesproken. “Komen jullie voor het happy hour? Jullie zien er als Nederlanders uit, dus kom er gezellig bij zitten.” En langzaamaan druppelt het vol met Nederlanders, Engelsen en Australiërs. Ook Louis en Karin, die ons de tip gaven, zijn erbij. Rond half elf rekenen we 12 Euro af en lopen we naar de boot, die inmiddels in de haven ligt.
‘s Middags hebben we de zeilen van Sobat Kras afgehaald en de motorolie en keerkoppelingsolie ververst. Ook vinden we in de supermarkt koelvloeistof voor het koelwatersysteem van de motor en de leidingen naar de toiletten.
Van Frits en Marian van de ‘Argonaut’ krijgen we de volgende dag een portie moten Bonito die ze onderweg gevangen hebben. Heerlijk we genieten er de volgende dag volop van met gebakken aardappelen en salade. Volgend jaar toch zelf ook maar eens aandacht besteden aan die vislijnen onder het varen. Een lijn van meer dan 100 meter achter de boot met speciale lewers die je lokaal koopt en varen tussen de 30 en 50 meter diepte. Laten op die dieptes nou ook al die kreeftenpotten en visnetten staan, dus dat wordt opletten geblazen in 2012.
